JANNEKE BRINKMAN-SALENTIJN  roept het vaak naar de achterblijvers in haar huis als zij de deur achter zich dicht trek. In 1948 werd ze in Meppel geboren. Vanaf 1950 woonde ze in de toen nog kale Noordoostpolder, waar haar ouders zich als pioniers in Emmeloord hadden gevestigd. Na haar studie biologie aan de Vrije Universiteit gaf ze enkele jaren les in biologie en voedingsleer aan een middelbare school in Amsterdam. Daarna trok ze met haar man naar Leiden, waar hun gezin met 1 zoon en 2 dochters opgroeide. Sinds halverwege de middelbare schooltijd van de kinderen veranderde haar botanische schilderen als vrijetijdsbesteding in een meer dan full-time professionele bezigheid. En sindsdien (vanaf zo omstreeks 1990) zijn de aquarellen van Janneke Brinkman-Salentijn in sneltreinvaart populair geworden.   

Op allerlei produkten zoals dekbedden, serviesgoed en stationary-artikelen (agenda’s, kalenders, briefpapier etc.) kan men tegenwoordig afbeeldingen van haar werk aantreffen. Het weekblad MARGRIET publiceert met grote regelmaat columns van haar hand en illustraties alsmede interviews met bekende Nederlanders over hun tuinen.

Tussen al die bezigheden door restaureerde zij een historisch pand in de Leidse binnenstad met veel gevoel voor traditie, schoonheid, detail en kleur, zoals dat ook in haar verbeelding van de natuurlijke bloemenpracht steeds opnieuw is terug te vinden.

Wanneer Janneke Brinkman-Salentijn naar de achterblijvers thuis roept : “Ik ga even op zoek naar bloemen om te schilderen” , houdt ze vaak urenlang avontuurlijke tochten langs tuinen en terrassen, perken en paden of winkels en weilanden om weer een andere bloem te vinden uit de onuitputtelijke voorraad. En daarna sluit ze zich op in haar atelier om er niet alleen zelf van te genieten, maar vervolgens ook anderen erin te laten delen. De verblindende schoonheid van de natuur en de intrigerende complexiteit van de ogenschijnlijke eenvoud van die natuur verdienen veel meer aandacht en bescherming dan wij in de dagelijkse besognes vaak nog kunnen bieden, vindt zij. “Bloemen hebben, geloof ik, geen vijanden. Maar je moet wel op zoek gaan naar hun vrienden en vriendinnen en die een  reisgids voor hun bloemrijk leven aanbieden.” zegt Janneke Brinkman-Salentijn. Zij publiceerde in 2007 een boek dat naar haar zeggen een ode aan de harmonie wil zijn. “Of het nu gaat om het schikken of schilderen van bloemen, het plukken en uitpluizen ervan of er gewoon maar naar kijken en ervan genieten – graag wil ik in dit boek degenen bedienen die als liefhebber of professional oog willen hebben voor de kleuren- en vormenpracht van de natuur, ook in een meer gecultiveerde omgeving. Ik hoop dat mijn kinderen en kleinkinderen de kunst van zulk genieten mogen erven. En dat zij die erfenis met hun generatiegenoten evenzeer zullen beschouwen als een monumentale opdracht om  de pracht en kracht van onze natuurlijke omgeving te bewaren en uit te bouwen.” En ze voegt er aan toe: “Mochten zij onverhoopt vinden dat ik, op zoek naar bloemen, soms te lang weggebleven ben, dan beloof ik hen in de toekomst  in woord en beeld, maar vooral aan de keukentafel te zullen blijven vertellen over het boeiende van wat om ons heen groeit en bloeit.”